 |
| Ο Philippe Katerine - Διόνυσος στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού 2024! Μια εικόνα αυθεντική, αναφορά στα ρωμαϊκά Bacchanalia, που έκλεψε την παράσταση, και ως εκ τούτου θα μείνει αλησμόνητη! Ακριβώς πίσω του, στο κέντρο, η Βασίλισσα-DJ του Γλεντιού Barbara Butch! |
..."ΤΡΕ ΖΟΛΙ" θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της τελετής έναρξης των 33ων θερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι! Τόσο επειδή τη σκηνοθέτησε το "τρομερό παιδί" του γαλλικού θεάτρου που ακούει στο όνομα Τομά Ζολί όσο κι επειδή μια άλλη ομορφιά πλημμύρισε τον Σηκουάνα και τα πέριξ! Μια ομορφιά που ο "κανονικός" κόσμος έχει συνηθίσει να μη θέλει να βλέπει, αλλά να καταπιέζει και να περιθωριοποιεί. Και το αποδεικνύει άλλη μια φορά με το να επιδεικνύει στα κοινωνικά δίκτυα και παντού τη μαζική δυσαρέσκειά του για το πολυθέαμα, ιδίως όμως ορισμένες πτυχές του που βρίσκει άκρως τολμηρές, ακατάλληλες για παιδιά, προσβλητικές απέναντι στον χριστιανικό κόσμο και την κυρίαρχη κουλτούρα της κανονικότητας. Ο Ζολί είναι εικονοκλαστικός σκηνοθέτης του θεάτρου και δεν συμβιβάζεται εύκολα, αν όχι καθόλου. Μπορεί δηλαδή να έστησε και αυτός ένα αλλιώτικο Δείπνο (οι πολλοί το θεωρούν ως παρωδία του "Μυστικού Δείπνου" του Ντα Βίντσι, και πολλοί οπτικοί καλλιτέχνες έχουν δουλέψει με το θέμα), ωστόσο το έπραξε πάνω σε μια πεζογέφυρα, πάνω σε ένα μεταίχμιο δηλαδή που δεν ανήκει ούτε στη μία πλευρά ούτε στην άλλη, αλλά μόνο στον μετέωρο εαυτό του! Και μας σέρβιρε το άβαταρ του θηλυπρεπούς θεού της μεταμφίεσης Διονύσου μέσα στον ίδιο δίσκο που υποτίθεται ότι τρώει και αυτός ("εκεί που τρώει και τον τρώνε" θα έλεγε ο Άμλετ) προκειμένου να δειπνήσει ελεύθερα ο κόσμος σε μια βακχική ευωχία (πρβλ. με ρωμαϊκά Bacchanalia), αλλά και να καταδειχθεί η καρναβαλική ποιότητα του πολιτισμού... Διότι, ναι, για όσους δεν το γνωρίζουν, η άθρησκη Γαλλία είναι μια ελεύθερη χώρα, με τα κουτσά και τα στραβά της φυσικά... Πλάι στην Ασέβεια(;), όμως, τοποθέτησε και την Κυρία Ευσέβεια με πλάνα επικίνδυνα από την επιχείρηση αποκατάστασης της καμένης Παναγίας των Παρισίων, ένα εργοτάξιο σαν τσίρκο με ακροβατικά που σου κόβουν τη μιλιά... Γι' αυτό προφανώς ο χριστιανικός κόσμος εστιάζει στο ...Φανερό Δείπνο του Περιθωρίου! Στην τέλεια παγίδα δηλαδή που είναι το θέατρο... Μαζί με τον ελευθερωτή των γυναικών Διόνυσο, ο Ζολί τίμησε και το θηλυκό στοιχείο στήνοντας χρυσόχρωμες αναπαραστάσεις σημαντικών γυναικείων προσωπικοτήτων της Γαλλίας που προσέφεραν στην πατρίδα τους και την ανθρωπότητα!
Ο Μεσαίωνας είναι πανταχού παρών σε αυτό το καλειδοσκοπικό Μυστήριο! Ο Ζολί χωροθέτησε τις επιτελέσεις στον (ιερό) ποταμό (αυτό σημαίνει "Σηκουάνας"), τις όχθες του και άλλα τοπόσημα όπως συνήθιζαν να απλώνουν τα Μυστήρια σε ολόκληρη (την) πόλη οι μεσαιωνικοί άνθρωποι με τους "οίκους", τα τροχήλατα άρματα-θεατρικές σκηνές, τα χλιδάτα και εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια, τις διαδικασίες-παρελάσεις... Σύμβολα της ιπποσύνης παντού με κορυφαίο τον "Μυστήριο Λαμπαδηδρόμο" πρωταθλητή του παρκούρ που λειτούργησε ως ενοποιητικό στοιχείο! Το καλπάζον ατσαλένιο άλογο-μηχανισμός-της-Ιστορίας με γυναίκα αναβάτη αποτελούσε αναφορά στην Ιωάννα της Λωραίνης (οι στάχτες της σκορπίστηκαν στον ποταμό το 1431)! Μήπως ήθελε να σχολιάσει κάτι με όλα αυτά ο σκηνοθέτης; Εξαρτάται από το πώς επιλέγεις να τα προσλάβεις! Και η Εκκλησία -οποία έκπληξη- πολεμά και σήμερα ένα Μυστήριο, μάλιστα χωρίς καμία βάση!
Συμπερασματικά, η σύνθεση και η ισότιμη παράθεση των ετερόκλητων, των αντιθέτων, του παλιού με το νέο, του υψηλού με το χαμηλό έδωσαν μορφή σε ένα κατ' εξοχήν μεταμοντέρνο κολάζ που έλαβε διαστάσεις ιπποτικού μυθιστορήματος υπό την αδιάλειπτη παρισινή βροχή που θα διαβάζεται όπως βολεύει τον καθένα και την καθεμία, αφού εξ ορισμού ο μεταμοντέρνος θεατής είναι ελεύθερος να το βλέπει όπως επιθυμεί... Λοιπόν, εσείς ...δειπνήσατε;
Olympic Mystery... très Jolly!
 |
| Philippe Katerine - Dionysus at the opening ceremony of the Paris 2024 Olympic Games! An original image, a reference to the Roman Bacchanalia, which stole the show, and will therefore be unforgettable! Right behind him, in the center, the Queen-DJ of the Feast Barbara Butch. |
..."Très Jolly" could be the title of the opening ceremony of the 33rd Summer Olympics in Paris! Both because it was directed by the "terrible child" of the French theater named Thomas Jolly and because another beauty flooded the Seine and its surroundings! A beauty that the "normal" world is used to not wanting to see, but to suppress and marginalize. And it proves it once again by showing on social networks and everywhere its massive displeasure with the multi-spectacle, but especially some aspects of it that finds extremely daring, unsuitable for children, offensive to the Christian world and the dominant culture of normality. Jolly is an iconoclastic theater director and does not compromise easily, if at all. In other words, he may have set up a different Supper (many consider it as a parody of the Da Vinci "Last Supper", and many visual artists have worked on the theme), but he did it on a footbridge, on a bridge that does not belong to either side or to the other, but only to its meteoric self! And he served us the avatar of the effeminate god of disguise Dionysus in the same tray he is supposed to eat ("where he eats and is eaten" Hamlet would say) for the world to dine freely in a Bacchic carousal (see Roman Bacchanalia), but also to demonstrate the carnival quality of culture... Because, yes, for those who don't know, irreligious France is a free country, with its lames and crooks of course... Next to... Impiety, however, he placed Lady Piety with dangerous shots from the restoration operation of the burnt Notre-Dame de Paris, a construction site like a circus with acrobatics that interrupt you... That is why the Christian world is apparently focusing on the Supper of the Margin! In the perfect trap that is the theater... Along with liberator of women Dionysus, Jolie also honored the female element by setting up gold-colored representations of important female figures of France who contributed to their country and humanity!
The Middle Ages are omnipresent in this kaleidoscopic Mystery! Jolly placed the performances on the (sacred) river ("Seine"), its banks and other landmarks as the medieval people used to spread the Mysteries throughout the city with the "mansions", the wheeled chariots-theatrical stages, the lavish and impressive sets and costumes, the processions-parades... Symbols of chivalry everywhere with the "Mysterious Torchbearer" champion of parkour at the top who acted like a unifying element! The galloping steel horse-mechanism-of-History with female rider looked like a visual allusion to Joan of Arc (her ashes were thrown into the Seine in 1431)! Does the director want to comment on something with all this? It depends on how you choose to hire them! And the Church -what a surprise- even today is fighting without no reason a Mystery play!
In conclusion, the synthesis and the coequal juxtaposition of the disparates, the opposites, the old with the new, the high with the low gave form to an eminently postmodern collage that took on the dimensions of a chivalric novel under the incessant Parisian rain to be read as it suits everyone and the each, since by definition the postmodern viewer is free to view it as he wish... Well, you ...dined, huh?
